Autor z pozycji dorastającego na Powiślu warszawianina ciekawie opowiada, niekiedy anegdotycznie, o swoim mieście i życiu w okresie międzywojennym. Jest to więc wspaniały spacer po warszawskiej nadwiślańskiej enklawie okresu międzywojennego. W barwnych opisach, oddających ducha epoki, poznajemy prawdziwe codzienne życie i obyczaje nadwiślańskich mieszczan, rzemieślników i "piaskarzy" warszawskiego Powiśla. Bo autor tu się przecież urodził i wzrastał. Ale w książce nie brak również reprezentantów rodzin zamożniejszych, w których były zatrudniane służące. Poznajemy zatem i ich maniery towarzyskie. Są tu więc mieszkańcy kamienicy pana Flatta, Deubla, ale i Tatara Domu.
W swobodnej i barwnej narracji, na tle wydarzeń politycznych i kulturalnych okresu Polski przedwrześniowej, autor kreśli sylwetki swoich krewnych i przyjaciół. Wspomina swoje gniazdo rodzinne "po kądzieli" - nadnarwiańską wieś Pogorzelec, skąd pochodziła jego matka, z domu Kozarzewska, której nazwisko można znaleźć w dowolnym herbarzu szlachty polskiej. Przedstawia też przodków "po mieczu" - ze strony ojca, którzy, chociaż byli skromnymi mieszkańcami Opoczna to zostali rozrzuceni niemal po całym świecie - poprzez Warszawę (wówczas carską), Wilno i Murmańsk trafili aż na Syberię.
A gdy nad krajem zawisa groźba drugiej wojny światowej, zamiast rozpocząć studia, Włodzimierz Krzemiński trafia do Grupy Operacyjnej "Polesie", którą dowodzi gen. Franciszek Kleeberg, a stąd już w pierwszych dniach października dostaje się do niewoli niemieckiej i pozostaje w niej aż do końca wojny.
Książka dla każdego pokolenia.
- Autor: Włodzimierz Krzemiński
- Kategoria: biografia, autobiografia, pamiętnik
- Język: polski
- ISBN: 8390076977
- Data wydania: 2001-01-01
- Liczba stron: 130
- Ocena: 9,0
- Wydawnictwo: Zapiski
