Czytając gęsto zapisane stroniczki mojego dziennika, przewożone to tu, to tam w podróżnej torbie, uprzytomniłam sobie, że poza wierszami, które wówczas powstawały, jest to jedyne bezpośrednie świadectwo mojego stosunku do Francji, jej urody i kultury, które urzekły moją młodość. Julia Hartwig
Pierwsza książka Julii Hartwig, zawierająca reportaże.
Bez pożegnania odchodzą od nas ludzie, bez pożegnania odchodzą od nas uczucia, nie żegnając przemijają sezony. Więc: Bez pożegnania. (Julia Hartwig). Nominacja do Nagrody Nike 2005.
Drugi tom dziennika jednej z najwybitniejszych poetek polskich jest pod każdym względem kontynuacją tomu pierwszego. Julia Hartwig posługuje się formą dziennika, czasem mieszcząc się w granicach gatunku, kiedy indziej znacząco je przekraczając. Publicystyka, lektury, muzyka i malarstwo, aktualne
