Książka opisuje wzajemne stosunki między Rządem RP na uchodźstwie a Watykanem w okresie od konferencji jałtańskiej do śmierci papieża Piusa XII. Autor opiera się na bogatym materiale archiwalnym, m.in. na dokumentach Kazimierza Papéego, ambasadora Rządu RP, oraz raportach, korespondencji i oficjalnych wypowiedziach przedstawicieli Sekretariatu Stanu.
Nie było drugiego podziemnego państwa poza polskim, które w łączności z własnym rządem na emigracji podjęłoby na taka skale zadanie ratowania Żydów i informowanie świata o Zagładzie. Od roku 1942 celem tego niezwykłego państwa, na uchodźstwie i podziemnego w kraju, było niesienie pomocy Żydom,
Praca składa się z dwóch części. W części pierwszej specjaliści z tej dziedziny: Jan Żaryn, Barbara Pamrów, Tomasz Sudoł i Agata Mirek przedstawili cztery historie, które bardzo ściśle dotyczą wojennych i tuż powojennych stosunków polsko-żydowskich. W drugiej znajdują się relacje na ten sam temat
