Dwa opowiadania opublikowane w tomie "Zespolenia" (1911, Vereinigungen) całkowicie zrywają z tradycyjnym stylem narracji. Musil opisuje w nich, przy użyciu bardzo zróżnicowanych i oryginalnie zastosowanych środków wyrazu, erotyczne (perwersyjne) przygody trzech nimfomanek, rozgrywające się jednak
Praca próbuje uchwycić wspólne momenty w twórczości tych autorów, którzy zaproponowali nowy model poetyki, decydujący o obliczu literatury współczesnej. W eseistycznym ujęciu autor podejmuje więc ważkie problemy teoretycznoliterackie. Jako przykłady wybrał dokonania zarówno z dziedziny literatury