Pragniemy przybliżyć polskiemu czytelnikowi dorobek dominikańskich mistrzów duchowości. Do nich należał Jan Tauler, uchodzący za najwybitniejszego kaznodzieję niemieckiego XIV wieku. Miejscem jego urodzenia i działalności była stolica Alzacji, Strasburg. Jako kilkunastoletni chłopak wstąpił do Zakonu Braci Kaznodziejów. Przypuszczalnie podczas studiów w Kolonii poznał starszego od siebie o jedno pokolenie Mistrza Eckharta oraz swego rówieśnika Henryka Suzona. Ci trzej dominikanie odegrali wiodącą rolę w powstaniu i rozwoju nadreńskiej szkoły mistyki. Uczuciową mistykę pielęgnowaną w żeńskich klasztorach zastąpili teologią życia wewnętrznego opartą na spekulacji filozoficznej.
Jan Tauler był lektorem w strasburskim klasztorze oraz głośnym kaznodzieją, który z ramienia zakonu sprawował pieczę duchową nad klasztorami dominikanek i beginek. Spisanie jego Kazań zawdzięczamy dominikanom z klasztoru św. Mikołaja in Undis w Strasburgu. W swoich płomiennych homiliach chce być dla zakonnic i skupionych wokół niego ludzi świeckich przewodnikiem, i to nie na drodze zwykłego uczciwego życia przeciętnych wierzących, lecz na drodze doskonałości prowadzącej ku szczytom zjednoczenia z Bogiem przez realizację Ewangelii. Całą niemal uwagę skupia na pytaniu, jak do tego dojść. Kres tej drogi jest niewyrażalny w słowach, stanowi dar dzieło łaski. Ale człowiekowi trzeba podpowiedzieć, jak ma się otwierać na działanie Boże.
- Autor: Jan Tauler
- Kategoria: religia
- Język: polski
- ISBN: 8385008047
- Data wydania: 1985-01-01
- Liczba stron: 616
- Tłumaczenie: Wiesław Szymona OP
- Ocena: 0,0
- Wydawnictwo: W drodze
