Niniejsza praca stanowi rezultat jednego z zasadniczych etapów blisko trzyletnich studiów autora nad zagadnieniem genezy przepisów wyznaniowych Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r., określających model relacji między państwem a związkami wyznaniowymi.
Od roku 1989, stanowiącego cezurę polskich przemian ustrojowych, zakres i formy obecności pierwiastka religijnego w sferze publicznej oraz relacje między państwem a kościołami i innych związkami wyznaniowymi są zagadnieniami budzącymi ciągłe kontrowersje społeczne w Polsce. W debacie publicznej
Prezentowana praca ze względu na kompleksowy zakres podmiotowy i ramy czasowe prezentowanych archiwaliów ma charakter nowatorski. Dotyczy procesu historycznego, prawnego, a zarazem politycznego, który jest już zakończony.
Polskie prawo wyznaniowe – podobnie jak prawo konstytucyjne i inne gałęzie prawa – staje się coraz bardziej „prawem orzeczniczym”, tzn. opartym na sądowej interpretacji przepisów prawa. Szczególna rola w tym zakresie przypada Trybunałowi Konstytucyjnemu, który badając zgodność z art. 25 i 53
