Pierwsza polska monografia najwybitniejszego, obok Liwiusza i Tacyta, historyka starożytnego Rzymu, przynosi całościową charakterystykę zawartości ideowej jego dzieła i wnikliwą analizę języka pism Salustiusza w szerokim kontekście wcześniejszej i współczesnej mu historiografii greckiej i rzymskiej.
Tematem pracy jest obecność noweli w strukturze gatunkowej literatury rzymskiej w okresie od I w. p.n.e. do II w. n.e. Autor analizuje funkcje noweli w epice, historiografii, powieści, a także - w mniejszej skali - satyrze i retoryce.
Kompendium wiedzy o starożytnym piśmiennictwie, które nie jest tu ograniczone do literatury pięknej, ale obejmuje również historiografię, filozofię i inne działy nauki, np. medycynę. Czytelnik znajdzie tu zwięzłe charakterystyki utworów i pisarzy ukazane na tle epoki, jak również przedstawienie
Wznowienie przekładów wszystkich pism Tacyta – najwybitniejszego, ostatniego historyka rzymskiego piszącego po łacinie. Tom zawiera dwa pomnikowe dzieła Tacyta: "Roczniki" – historię panowania cesarzy rzymskich od Tyberiusza do Nerona, "Dzieje" – historię trzech cesarzy po Neronie: Galby, Othona i
