To kolejny, już ósmy tomik poetycki autorki. Jak w poprzednich znajdziemy w nim wiersze „życiem pisane”. Prawdziwe i poruszające egzystencjalną, tak bliska nam wszystkim tematykę.
W utworach, które znajdziemy w pozycji, jest wszystko to, co śmieszy, boli, dziwi. Jest nawet nadzieja, która podobno jest matką ‘’głupich’’.
W moich wierszach opisuję rymami- życie to dobre i to złe. Czasem się z niego naśmiewam i krytykuję głupotę, śmieszność w której jest zawarte również moje życie. Bo często człowiek uczy się na własnych błędach. Nie mogę się pogodzić ze złym traktowaniem i bestialstwem człowieka nad słabszymi ludźmi
Wiersze umieszczone w książce mówią o życiu codziennym o jego trudach i radościach a nawet rozpaczy. Autorka opisała w nich odrobinę swojego życia i tego co zaobserwowała u innych. W niektórych wierszach autorka oddaje hołd dręczonym ludziom, a o których nie zawsze chce się pamiętać. W niektórych
Pogoń za dobrami materialnymi, człowiek krzywdzi lub jest krzywdzony. Kontakty sąsiedzkie często ograniczają się do uprzykrzania sobie życia lub próby zaakceptowania otaczającej nas rzeczywistości, kosztem własnego świętego spokoju. Barbara Wrzesińska w swojej poezji porusza trudne tematy. Jej
