Niełatwo pożegnać stare drzewo, które opiekowało się twoim snem. Przełknąć gorycz rozstania z przyjacielem, z którym co dzień biegało się po schodach. Porzucić przymałą kuchnię, w której nie można było wspólnie zjeść obiadu.
Niełatwo się wyprowadzić, kiedy się jest dzieckiem.
No jak to można, to niedopuszczalne i oburzające. Karygodne i nieprzyzwoite. Poniżej wszelkiej krytyki! Po prostu kompromitacja! Skandal! Kiedyś nikt by sobie na coś takiego nie pozwolił. To okropne i przerażające. Co to za zwyczaje? Kto to widział, żeby obdarowywać chłopca różową (i to wściekle
Na spacerze dziecko znajduje niewielki skrawek czegoś, małą kreskę. Podnosi ją ze ścieżki, wkłada do kieszeni i o niej zapomina. Nagle jednak okazuje się, że kreska żyje… Oto początek niezwykłej przygody dziecka, a później dorosłego człowieka i jego kreski. Piękna metafora życia artysty, ale też
Jest wojna. Widać jakieś pustkowie. W ziemi – dwie dziury. W dziurach – dwaj żołnierze. Są wrogami. Towarzyszymy jednemu z nich. Dzieje się niewiele – ale jest strach, głód, samotność, tęsknota i poczucie beznadziei – bo może wojna dawno już się skończyła, a on o tym nie wie? Boi się jednak wyjść
