Przepiękna i wzruszająca powieść. Los tytułowego Aszkenazyjczyka rozpięty między przedwojennym krakowskim Kazimierzem a współczesnym Izraelem, obrazuje wszystkie okropności i nadzieje XX wieku.
„Jeździłem po ruinach i zgliszczach stu zgładzonych gmin żydowskich w Polsce. Byłem pierwszym i jedynym pisarzem żydowskim, który odbył taką podróż, ale nie podróżowałem jako Żyd. Mój brytyjski paszport, jaki miałem wówczas w kieszeni, pozwolił mi udawać angielskiego dziennikarza”. Tak zaczyna
Powieść o życiu szlachty podolskiej, miłości dwojga młodych i burzach historycznych. Obraz upadku starych rodów i powstawania nowych fortun i ludzi, którzy chcieli popchnąć świat do przodu.
W tej książce, uznanej przez krytykę za najlepsze dzieło Perutza, realizm stapia się z subtelną fantastyką, historia z tym, co wieczne w ludzkiej psychice, świetny humor z dramatyzmem, nad wszystkim góruje jednak kunszt narracyjny pisarza, umiejętność ciągłego zaskakiwania czytelnika. Rzecz dzieje
