Lata 1946-1952 to ważny okres w życiu autora - przygotowanie do uroczystych ślubów wieczystych, święcenia, pierwsze lata kapłaństwa - bardzo poruszające i ciekawe zapiski.
Thomas Merton mówi w tej książce o podstawowych prawdach wiary, nawiązuje do św. Tomasza, św. Augustyna, św. Jana od Krzyża i św. Bernarda. W sposób przystępny przybliża skomplikowaną teologicznie problematykę „nowego człowieka”, którym winien stać się chrześcijanin.
„To, co powiedziano tutaj o samotności, nie jest tylko przepisem dla pustelników, lecz wiąże się z całą przyszłością człowieka i jego świata, a oczywiście szczególnie z przyszłością jego religii” (z Przedmowy autora).
Rozważania trapisty z Gethsemani (USA) o podstawach życia wewnętrznego: o nadziei, sumieniu, ascezie, powołaniu, szczerości, miłosierdziu, skupieniu, a przede wszystkim o nawiązywaniu stałego i żywego kontaktu z Bogiem.
