Kroniki są dokumentem obywatelskiej służby pisarza, który swą publicystykę traktuje jako diagnozowanie potrzeb, zagrożeń, ale i radości współmieszkańców swej ojczyzny i świata.
Felietony Antoniego Słonimskiego są jedyną w swoim rodzaju kroniką polskiej rzeczywistości lat 1927-1939. Lekkość pióra Słonimskiego, jego poczucie humoru, zjadliwa ironia, persyflaż i kalambur, którymi znakomicie się posługiwał, sprawiają, że jego Kroniki tygodniowe bawią, traktując o sprawach
Felietony Antoniego Słonimskiego, poety grupy Skamandra, dramatopisarza i krytyka teatralnego, są jedyną w swoim rodzaju kronika polskiej rzeczywistości lat 1927-1939. Lekkość pióra Słonimskiego, jego poczucie humoru, zjadliwa ironia, persyflaż i kalambur, którymi znakomicie się posługiwał,
Kroniki tygodniowe zebrane w tym wydaniu to epizody i fragmenty moich walk toczonych ze zmiennym szczęściem w czasach dwudziestolecia. Być może, życie pozwoli mi kiedyś podjąć na nowo ten dawny spór w wielu punktach nie zakończony. Niech mi wolno będzie mieć nadzieję, że felietony te, pisane kiedyś
