Książka ta pokazuje, że wbrew pozorom, zerowość estetyczna nie jest oznaką ani beztreściowości, ani jakościowej, bezkształtnej bezwyrazowości. Nie wyraża też ona ani jakiejś dotąd nie opisanej wartości negatywnej, ani tym bardziej pozytywnej. Określa natomiast bogatą w różnorodne sensy i
Zamieszczono w tym zbiorze eseje Jana Kurowickiego to poglądowy przykład prowokacji intelektualnej (nie mylić z tanią tabloidalną skandalistyką, z manierycznym obrazoburstwem). Autor rzuca wyzwanie utrwalonym – i mocno zakłamanym – standardom poprawności. Takiej poprawności, która wyrasta z