To liryka zawarta w terapeutyczno-gestaltowskim dekalogu, w którym trzeba być w pełni, mieć prawo nie chcieć, kochać, być kochanym i móc prosić o pomoc.
To bardzo kontrowersyjna książka. O sobie i przeciwko sobie. O innych - i przeciwko nim. Szydercze (ale i oskarżycielskie) pióro Jana Pawła Krasnodębskiego nikogo nie oszczędza: jest tak samo ostre wobec siebie, osób bliskich, jak i tych, z którymi pisarz zetknął się w ostatnim czasie (krytyków,
Zbiór 10 opowiadań, które ukazały się w 1980 roku nakładem wydawnictwa "Śląsk".
Akcja powieści rozgrywa się w Polsce, w listopadzie 1990 r. Opowieść o niemożności życia w kraju, do którego straciło się zaufanie i niemożności zerwania więzów łączących z tym krajem.
