Dwa podstawowe tematy składają się na tę nową książkę Carlo Caretto: temat drogi, którą każdy człowiek musi odbyć, aby dojść do Boga oraz temat dzieci zmarłych lub uśmierconych w łonie matki.
Brat Carlo Carretto, były długoletni działacz Związku Młodzieży Katolickiej, także Ruchu Oporu, jako członek Zgromadzenia Małych Braci Jezusa postanowił spędzić resztę swojego życia na Saharze. Odtąd już nie działanie, już nie słowa, ale – w ślad za bratem Karolem de Foucauld – modlitwa, miłość, a
Rzeczy są nam dane po to, abyśmy w nie wnikali i mogli wyjść jakby z drugiej strony ku Nieskończoności i Niezmienności. Wiemy, że nic nie może powstrzymać wyścigu człowieka zdanego na przypadek, na prowizoryczność, ale wiemy też, że PONAD tym wszystkim istnieje cel prowadzący nas do miejsca, gdzie
Namawiano mnie, abym tomik ten zatytułował: Mój Franciszek i z pewnością byłoby to bardziej stosowne. Przeważyło jednak we mnie pragnienie posłuchania Jego. Zarozumiałość? Być może. Zapewniam was jednak, że napisałem go spędzając czas na modlitwie, a pomogły mi lata spędzone blisko niego na stokach
