Wymagamy od intymistów, oprócz szczerości, by opowiadali historię swojego życia w sposób otwarty, klarowny i jawny. Ten warunek nie jest spełniony, jeśli autorzy z jakichś względów nie piszą o sobie wprost i zamiast tego prowadzą gry z przyjętymi konwencjami wyznawania.
Podstawowym celem tej książki jest scharakteryzowanie rozmaitych przetworzeń tradycyjnego paradygmatu gatunkowego autobiografii. Materiał empiryczny stanowią teksty Kazimierza Brandysa, Stanisława Lema, Romana Zimanda, Artura Sandauera, Philipa Rotha i Paula Karla Feyerabenda. Autor analizuje je w odniesieniu do współczesnych studiów nad intymistyką, stawiając pytania zarówno o metody dystansowania się od utrwalonych schematów narracyjno-kompozycyjnych, jak i pozaestetyczne przyczyny podejmowania gier z autobiografią. Ponieważ większość bohaterów zamieszczonych w książce analiz − pisarzy, krytyków, intelektualistów − to Polacy żydowskiego pochodzenia publikujący w okresie PRL, Artur Hellich przedstawia ich utwory jako świadectwa istnienia oryginalnego zjawiska w powojennej polskiej literaturze dokumentu osobistego.
- Autor: Artur Hellich
- Kategoria: językoznawstwo, nauka o literaturze
- Język: polski
- ISBN: 9788366076082
- Data wydania: 2018-01-01
- Liczba stron: 298
- Ocena: 7,0
- Wydawnictwo: Instytut Badań Literackich PAN
