Rozprawa doktorska Junga, w które opisuje on przypadek młodej kobiety występującej jako medium spirytystyczne. Książka ta jest pierwszym krokiem Junga na długiej drodze poznawania "nocnej strony duszy".
Książka ta jest zbiorem kilku tekstów Junga, dotyczących fenomenu kobiecości. Jung analizuje w niej m.in.: problematykę archetypu matki, zagadnienie animy i animusa oraz ich roli w procesie indywiduacji, a także psychologiczne znaczenie kobiecych postaci mitologicznych.
Doskonały przewodnik po symbolice mandali w psychologii archetypu.
"Archetypy i nieświadomość zbiorowa to centralne pojęcia w koncepcji analitycznej Carla Gustava Junga. Ich genezę można prześledzić do najwcześniejszych jego publikacji, czyli do rozprawy doktorskiej "Zur Psychologie und Pathologie sogenannter occulter Phanomene" (1902), w której opisał fantazje
Zredagowane notatki z seminariów 1932 roku, w których uczestniczył jeden z najsłynniejszych psychologów, Carl Jung. Seminaria dotyczyły kundali-jogi, jednego z nurtów filozofii indyjskiej.
