Szukasz sensacji? Masz ją w ręku!!!
Co jakiś czas niespodziewanie pojawiały się na niebie, po czym równie nieoczekiwanie znikały... Minęły stulecia, zanim dowiedziano się, kim są i jak dramatyczne wydarzenia kryją się za ich każdorazowym pojawieniem...
"Wybuchające gwiazdy" Isaaca Asimova to literatura wręcz sensacyjna. Supernowe, gigantyczne gwiazdy stanowiące jeden z najbardziej interesujących fenomenów Wszechświata, odgrywają tu rolę tajemniczych postaci uwikłanych w zagadkowe i niezwykłe wydarzenia. Rolę detektywów pełnią kolejne pokolenia astronomów i uczonych innych specjalności. Krok po kroku, zbierając żmudne informacje, a co pewien czas dokonując znacznych - jeszcze rzadziej epokowych odkryć, poznają oni coraz lepiej tajemnice gigantów.
Mistrz pióra - Asimov, jak nikt inny potrafi pokazać, że proces naukowego poznania przypomina rozwiązywanie kolejnych zagadek - otwieranie nieskończonej liczby szkatułek: po otwarciu każdej w z nich znajdujemy w środku następną... I właśnie dlatego potrafi utrzymać czytelnika w niesłabnącym napięciu... To nieważne, w którym miejscu otworzy się tę książkę... już po przeczytaniu paru stron nie można się od niej oderwać!

Praca popularnonaukowa rozpatrująca w atrakcyjnej, zaciekawiającej formie problemy związane z możliwościami odbywania podróży międzygwiezdnych (...)

Dawne jaskinie, groby, świątynie i niezwykłe budowle skrywają ślady tajemniczej religii kosmicznej, która towarzyszyła człowiekowi od zarania jego dziejów. W wędrówkę po tych świętych miejscach - rozrzuconych po wszystkich kontynentach - zabiera nas astronom Edwin C. Krupp, dyrektor Obserwatorium Griffitha w Los Angeles. Pokazuje, jak można interpretować rysunki i napisy na ścianach egzotycznych budowli oraz jak badać ich usytuowanie względem kierunków świata, usytuowanie, które miało zapewnić dopływ kosmicznych mocy.

Liczne zdjęcia i ilustracje ułatwiają czytelnikowi wejście w świat niebiańskich bóstw, fantastycznych gwiazdozbiorów, szamanów, faraonów, minionych królów i królestw, zaklinaczy deszczu i znachorów.

Na początku XX wieku Einstein pokazał, jak znaleźć wszystkie wszechświaty niesprzeczne ze znanymi prawami fizyki oraz naturą oddziaływań grawitacyjnych, odtworzyć ich przeszłość i poznać przyszłość. Jednak w praktyce okazało się to wcale nie takie łatwe. Od tamtego czasu astronomowie, matematycy i fizycy zadają sobie wiele trudu, by uzyskiwać kolejne rozwiązania skomplikowanych równań Einsteina odpowiadające poszczególnym wszechświatom. „Ukryta rzeczywistość” przedstawia ich wysiłki i możliwości, jakie się dzięki nim stopniowo otwierają.

W książce Briana Greena napotkamy wszechświaty, w których prawa fizyki zmieniają się w czasie i przestrzeni, wszechświaty z ukrytymi wymiarami czasoprzestrzennymi, wszechświaty, które są wieczne, wszechświaty znajdujące się wewnątrz czarnych dziur, wszechświaty, których ewolucja nieoczekiwanie dobiega końca, wszechświaty zderzające się ze sobą, wszechświaty inflacyjne oraz wszechświaty, które powstają z czegoś innego – albo i wręcz z niczego.

4 lipca 2012 roku zespół naukowców pracujących w Wielkim Zderzaczem Hadronów, ogłosił odkrycie długo poszukiwanego bozonu Higgsa – znanego również jako „boska cząstka”. 14 marca 2013 roku CERN potwierdził odkrycie. Ta nieuchwytna cząstka subatomowa tworzy pole, które przenika cały Wszechświat, nadając masy cząstkom elementarnym, będącym podstawowym budulcem wszystkiego w znanym nam świecie.
Zatem – co dalej? Odkrycie, chociaż niezwykle ważne, przyniosło nowe pytania, spośród których najważniejsze brzmi: „Kto zamówił boską cząstkę i co chciał przez to powiedzieć?”.
W tych fascynujących rozważaniach na temat przyszłości fizyki cząstek elementarnych, dwóch wybitnych fizyków omawia znaczenie bozonu Higgsa oraz zastanawia się nad implikacjami jego obecności we Wszechświecie.
Podejmując temat tam, gdzie laureat Nagrody Nobla Leon M. Lederman zakończył swój słynny bestseller „Boska cząstka", Lederman i Christopher T. Hill wyjaśniają, co będzie dalej, oraz omawiają kluczowe problemy, jakie będą zaprzątały głowy fizyków w nadchodzących latach. Dlaczego naukowcy byli przekonani, że musi istnieć coś takiego jak bozon Higgsa? Jakie nowe cząstki, siły i prawa fizyki kryją się w obszarach leżących dalej niż „boska cząstka”? Czym są składniki otaczającego nas Wszechświata?
Autorzy, w przemyślanym, zabawnym i przejrzystym stylu, z którego są znani, przedstawiają nam intrygujące zagadnienia, które wiodą naukowców wciąż dalej, w głąb samej istoty natury.

Od prehistorii do dnia dzisiejszego Mars, obok Księżyca, jest najintensywniej badanym obiektem planetarnym. Nowa książka o tej planecie prezentuje przebieg tych badań, najnowszą wiedzę o Marsie, a także informacje pomocne przy prowadzeniu obserwacji.

Czymże więc jest czas? Jeśli nikt mnie nie pyta, wiem. Jeśli pytającemu usiłuję wytłumaczyć, nie wiem - pisał ponad 1500 lat temu św. Augustyn. Czy dzisiaj wiemy więcej o naturze czasu? Czy współczesna fizyka pozwala - przynajmniej teoretycznie - planować podróże w czasie? W jaki sposób mogą być w tym pomocne czarne i białe dziury, łączące odległe części Wszechświata, a może nawet... różne wszechświaty? W swej najnowszej książce zagadki czasu zgłębia wybitny astrofizyk, Igor Nowikow, autor m.in. bestselleru Czarne dziury i Wszechświat.

W tej znakomicie napisanej i przystępnej książce Brian Greene, profesor matematyki i fizyki na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, jeden z wiodących teoretyków strun, przedstawia niezwykłą wizję: wszelkie zdarzenia we Wszechświecie mają źródło w drgających maleńkich pętlach energii, które tworzą podstawy materii. Pokazuje też, że w próbach posłużenia się teorią strun do znalezienia odpowiedzi na najistotniejsze pytania wszech czasów fizycy wykorzystują takie emocjonujące i rewolucyjne koncepcje, jak nowe wymiary ukryte w strukturze przestrzeni, czarne dziury przekształcające się w cząstki elementarne, rozdarcia w kontinuum czasoprzestrzenego czy nieskończona sieć wszechświatów.

"Piękno Wszechświata" kompetentnie i z wdziękiem wprowadza nas w te odkrycia i nie wyjaśnione jeszcze tajemnice oraz przedstawia uniesienia i frustracje tych, którzy nieustępliwie badają ostateczną naturę przestrzeni, czasu i materii.